Sinds1980.nl - Hobbyfotografie van Tilburgse bodem
Startpagina
Over
Nieuws
Foto van de week
Series
Overig
Portretten
Links
Gastenboek
Contactformulier

Een stukje de grens over

Het was inmiddels 2010 en ik ging zowaar een stukje over de grens kijken. De gemeentegrens dan. Huis ter Heide ligt natuurlijk voor het grootste gedeelte op Loons grondgebied. Omdat het Tilburgse gedeelte onderdeel uitmaakt van het algehele gebied, vond ik het een goed idee om ook een stukje noorderlijker te gaan kijken. Waarom niet? Alleen maar leuk natuurlijk, en zeker als het om een bos-gebied gaat. Ook op het Loonse gedeelte van Huis ter Heide liepen Schotse hooglanders. Het Bo-demven werd ontsierd door een rij hoogspanningsmasten. Maar verder heerste ook hier vooral de rust. Via het kerkdorpje De Moer kwam ik bij de villa 'Huis ter Heide' uit. Verscholen in de bossen la-gen enkele stuifzandheuvels die nog iets hoger waren dan die op Landgoed de Mast. De bossen op het Loonse gedeelte van Huis ter Heide deden me soms ook een beetje denken aan De Mast. So-wieso was het geen straf om hier in 'Loon' te zijn. De sfeer ter plekke sprak me best wel aan.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw20.jpg
Het noordelijke deel van Landgoed de Mast gezien vanuit het noordelijke deel.

Na deze korte stap over de grens maakte ik een rondje langs de Rioolwaterzuivering. Deze zuivering zuivert het afvalwater van Tilburg, Berkel-Enschot, Udenhout en Biezenmortel, en loost dit water ver-volgens op het riviertje de Zandleij. Na de waterzuivering deed ik de IJpelareweg. Het bleek maar weer eens dat deze laatste weg ter hoogte van de Vloeiveldweg een van de mooiste wegen van Til-burg is. Dwars door het bos van Landgoed de Mast. Ik ging ook weer eens kijken in dit bos. Tot mijn verrassing lag het traject van het oude Mastpad open. Wat enkele maanden terug nog een dichtbe-groeid zandpad was, was nu een open ruimte geworden. Ongetwijfeld bedoeld om er een fietspad aan te leggen. Gelukkig was het oude reliëf niet afgegraven. Ik volgde het spoor van de werkzaamhe-den en kwam uiteindelijk uit ter hoogte van de Hornbach. Het Mastpad zou dus weer een duidelijk traject gaan volgen, waar dat voorheen niet (meer) het geval was.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw13.jpg
Grauwe gans.

De lange weg langs het kanaal

Het Wilhelminakanaal stond nu op mijn programma, en daarmee eigenlijk ook meteen de Dongen-se Kanaaldijk. Deze dijk liep op een nogal complexe manier langs het kanaal, met tal van onderbre-kingen. Ik begon ter hoogte van het viaduct aan de Dongenseweg. Al snel kwam ik bij Sluis III, een monument. Het duurde ook niet lang of de eerste huizen van de Reeshof verschenen. Deze wijk viel overigens buiten mijn plangebied. Vanaf de Poseidonpad-brug kon je mooie foto's maken van het kanaal en een stukje skyline van Tilburg. De Dongense Kanaaldijk liep een eind verderop dood. Ze waren hier bezig om het gebied bouwrijp te maken, dit in het kader van Vossenberg West II. Een bord met daarop "betreden van dit terrein kan levensgevaarlijk zijn!" was een voldoende afschrikmiddel om hier niet verder te gaan. Via de Vierbundersweg, die de grens vormt tussen Tilburg en Dongen, kwam ik bij de Vaartdijkbrug. Meteen ging ik nog even de bebouwde kom van Dongen in.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw15.jpg
Industrieterrein Vossenberg.

Ik moest de zuidzijde van het kanaal ook nog doen. Hoe meer je naar het westen ging hoe leuker het werd. Want hoe rustiger. Niet ver van de Reeshof begon het natuurgebied 'De Lange Rekken', een daadwerkelijk langgerekt natuurgebied. De Donge vormde de grens tussen Tilburg en Dongen. Op het bord stond 'Baronie De Rekken'. Dat klonk al behoorlijk West-Brabants. Ik kwam in de Rekken mooie bomenrijen tegen, afgewisseld met open stukken. Het was nu maart, maar in de zomer zou het er hier ongetwijfeld nog stukker mooier uitzien. Het was hier goed toeven aan de noordwestrand van de stad. Lekker rustig ook. Een stukje verderop, bij de Vaartdijkbrug, maakte de aanwezige graf-fiti duidelijk dat je je hier op de grens bevond tussen Tilburg en Dongen, of beter gezegd Midden- en West-Brabant. De 'sides' van de voetbalclubs Willem II en NAC maakten elkaar voor alles en nog wat uit. Toch had deze stedenstrijd wel een bepaalde charme, zo precies ter hoogte van de grens.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw14.jpg
De Lange Rekken.

Industrieterrein Vossenberg

Industrieterrein Vossenberg was het grootste industrieterrein van de stad. Industrie maakt bij voor-baat niet vrolijk natuurlijk, maar toch was het hier nog wel enigszins te pruimen. De nabijheid van het kanaal, mensen konden vanuit de kant van de Reeshof via de brug oversteken, zorgde ervoor dat hier toch nog wel wat leven in de brouwerij was. Oude bomenlanen zullen vast nog een restant zijn van voor de tijd van het industrieterrein. Het viel me op dat het complex van Fujifilm behoorlijk groot was, verpreid over het terrein. Bij Standard Aero kreeg ik voor het eerst vragen van een medewerker. Of misschien was het wel de directeur. In ieder geval, ik had niets te verbergen en toonde gewoon mijn paspoort. Op de Brakman was het een komen en gaan van auto's. Niet normaal meer. Dan is het even wat minder leuk om een fotograaf te zijn. Maar er zijn hier nou eenmaal veel bouwmarkten en keukenzaken. En niet te vergeten de McDonald's.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw16.jpg
Een perceel op Vossenberg II.

Een paar weken later ging ik een kijkje nemen op Vossenberg II, het oostelijke gedeelte. Zo in mei begon het al aardig warm te worden. Over Vossenberg II kan ik kort zijn: een heel stuk minder leuk dan het westelijke gedeelte. Er was natuurlijk ook nog een ander industrieterrein: Albionstraat. Het viel me op dat het hier erg groen was en er een paar mooie huizen tussen stonden. Veel autoslope-rijen ook. Ik vond dit industrieterrein echt een typisch voorbeeld van een industrieterrein. Maar het was ook wel een beetje een vage bedoening. Er stonden een paar van die grote Amerikaanse sloe-pen. En vage gebouwen. Vanuit die gebouwen klonken dan weer vage stemmen. Met mijn spiksplin-ternieuwe fiets bij de hand voelde ik me toch niet helemaal veilig hier. Toen er ook nog een hond ver-vaarlijk begon te blaffen vanachter een hek ben ik hem maar snel gesmeerd. Nee, een verlaten in-dustrieterrein op een zondagmiddag is geen pretje.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw18.jpg
Waterhoen.

Ik fietste meteen door naar het kanaal, want ik moest de oostkant nog doen. De Goirkekanaaldijk liep helemaal door tot aan het Lijnsheike. Een flink stuk buiten mijn plangebied dus, maar omdat de Goirkekanaaldijk gedeeltelijk bínnen het gebied lag, was deze ook opgenomen. Langs de oevers van het kanaal lagen enkele opgeviste oude fietsen, een bromfiets en zelfs een winkelwagentje. Aan de staat te zien moesten ze al behoorlijk lang in het kanaal hebben gelegen. Aan de overzijde van het kanaal zag je grote hopen vuil liggen op een perceel van industrieterrein Kraaiven. Sowieso was daar wat meer grootschalige industrie. Voor de plezierbootjes een minder fraai gezicht. Ter hoogte van voetbalclub RKTVV had je een kleinschalig bosgebied. De BMX-baan lag er nog precies zo bij als een paar jaar geleden, toen mijn neef hier weleens 'crosste'. En de hoofdtribune van RKTVV lag er best wel idyllisch bij tussen het groen.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw17.jpg
Wilhelminakanaal

De hervatting

Twee-en-een-halve maand later hervatte ik mijn 'werkzaamheden'. In de tussenliggende tijd was ik onder andere op vakantie geweest en had de kermis bezocht. Er voeren weer de nodige boten over het kanaal. De flats van Tilburg-Noord doemden langzaam op. Bij de brug van het Lijnsheike ver-zochten twee hard schreeuwende kerels me om geen foto's te maken, anders zou er iets met mijn camera gebeuren. Ze hadden kennelijk iets te verbergen... Ik keerde maar snel om om de andere kant van het kanaal te doen. Grappig om te zien was de naam van het sportpark van studentenvoet-balclub Merlijn: Merlinello, verwijzend naar Milanello van de bekende voetbalclub AC Milan. Enkele ouderen waren ondertussen aan het jeu-de-boulen voor hun complex dat de naam 'Wè Vendervan-Jôh' droeg. Ik kwam langs het kanaal ook enkele bekenden tegen. Maar dat kan natuurlijk gebeuren in je eigen stad. De Goirkekanaaldijk liep nog door tot aan de gemeentelijke loskade.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw19.jpg
'Wè VendervanJôh'.

Ik ging tussendoor maar weer eens kijken naar de ontwikkelingen rond het Mastpad, het pad dat en-kele maanden geleden nog open lag. Inmiddels bleek het al klaar te zijn. Het rode fietspad liep dwars door de bossen tot aan de Dongenseweg. Omdat de verlenging van de Burgemeester Baron van Voorst tot Voorstweg gereed was en er al auto's overheen reden, besloot ik om de gehele weg te volgen. Deze begon ter hoogte van de Bredaseweg. Nog een stuk verder fietsen, en ik kwam uit bij het verlengde deel van de Van Voorst tot Voorstweg. Vanuit de bossen zag je door de bomen heen de auto's rijden. De rust was hier dus definitief verstoord. Ook de Midden-Brabantweg moest ik na-tuurlijk nog doen. Deze weg bakende mijn plangebied af aan de oostkant. Bij de kruising met de Hei-kantlaan stopte het fietspad en moest ik dus weer een manier zien te vinden om terug bij de weg te komen. Via via lukte dit. Ter hoogte van de televisietoren liep zo'n beetje de gemeentegrens.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw21.jpg
Industrieterrein Kraaiven.

Een stukje Zuid-Frankrijk in Tilburg

Het laatste gedeelte van mijn 'rondje' Noordwest stond nu op het programma: industrieterrein Kraai-ven. Iets kleiner dan Vossenberg, maar nog steeds van een behoorlijke omvang. Het viel me op dat hier veel leegstand was. En soms ook verpaupering. Op de Zevenheuvelenweg heerste een gigan-tische drukte. Zelden heb ik een weg in Tilburg als zo druk ervaren. Dit was denk ik ook een beetje een sluipweg naar de Reeshof. De hoofdsponsor van Willem II, Pondres, was ook op Kraaiven ge-vestigd, net als oud-sponsor Destil. Fabory was ook ruim aanwezig hier. Oosthoek/Kemper was een van de grootste complexen. Er stond onder andere een enorme kraan. En de fabriekshal van Rhe-nus Logistics was monsterlijk te noemen. Tussendoor kon ik de industrie even ontvluchten op Land-goed de Mast, dat tegen Kraaiven aanlag. Op het bospad was het ideaal om tussendoor even wat te eten. Het waren favoriete plekken zoals ik die eigenlijk overal wel ergens had.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw22.jpg
Het (failliette?) AaBe Textiles B.V.

Bij de Wolterbeekstraat lag een groot ven. Aan de rand van dit ven liggen enkele stuifzandheuvels, van waaraf je een mooi uitzicht hebt op het ven. Door het beekje dat er naast lag, in combinatie met het smalle pad eromheen, deed het me met wat fantasie wel wat denken aan Zuid-Frankrijk. In wer-kelijkheid werd er op dit beekje rioolwater geloosd. En dat rioolwater kwam dan weer in het ven te-recht. Zwemmen was hier dan ook verboden. Vreemd om te zien was een oude boomwortel op de top van de heuvel. Door regen en wind was een deel van het zand weer naar beneden gespoeld en waren de wortels bloot komen te liggen. Er lag ook een oude trap tegenaan die bedolven was onder het zand. Moeilijk te verklaren waar deze ooit voor diende. Hoe dan ook stond je hier voor Tilburgse begrippen best hoog. Nu is er wel meer reliëf te vinden in Tilburg, maar deze heuvel is misschien wel de enige die als zodanig van afstand herkenbaar is.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw24.jpg
Het ven aan de Wolterbeekstraat, met de heuvel op de achtergrond.

Ik ging nog even verder op het industrieterrein. Ik zag een groepje Polen dat werkzaam was op het terrein. Bij het ven had ik al een Pools bierblikje zien liggen, dus ik wist dat ze hier in de buurt actief waren. Tegenover de autodealer waar ik mijn auto had gekocht lag de Jules de Beerstraat. Ik zag er behoorlijk tegen op om deze te doen, want ik had al eerder gezien dat hier honden zaten. Dat was bij een woonhuis. Toen ik het huis naderde doken er inderdaad twee enorme honden op langs het hek. Ik sloeg maar een stukje over. Er woonden ca. 40 mensen op Kraaiven. Op zich wel logisch dat men-sen zich op deze manier wat wilden beveiligen, en zeker op een industrieterrein. Maar prettig is het niet. Ook bij de Jellinghausstraat had ik al eerder gezien dat hier een hond zat. Maar daar heb ik ver-der geen last van gehad. Verder viel nog maar eens de verpaupering van Kraaiven op. Begrijpelijker-wijs is men van plan om het terrein wat op te gaan knappen.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw23.jpg
Blootliggende boomwortel.

Weer terug bij het begin

Op 13 september 2010, bijna precies een jaar na de start, was het de laatste dag van dit megapro-ject. De Swaardvenstraat was de laatste horde. De laatste industriële complexen voorbij fietsend, kwam ik uit bij de bossen van het voormalige Charlotte-Oord. Dit revalidatiecentrum werd in 2005 af-gebroken. Ik trof in het bos zoals verwacht een grote open ruimte aan. En mooie oude bomen. Veel verschillende boomsoorten ook. Ik begreep waarom de gemeente dit deel als bosgebied wilde be-houden (het andere deel van het bos was al omgekapt ter uitbreiding van Kraaiven). Er stonden ook gele 'boxen' in het bos. Het was maar goed dat iemand me had gewaarschuwd dat hier bijen inza-ten. Ik maakte me dan ook snel uit de voeten, want ik zag al een hele zwerm in de lucht hangen. Ik fietste terug over het terrein naar de Swaardvenstraat. Al snel naderde ik vervolgens de Dongense-weg, waar het een jaar eerder allemaal was begonnen.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw25.jpg
Bomen op het voormalige Charlotte-Oord.

Hoewel ik echt een jongen van het waterwingebied en omgeving ben, alles ten zuiden van de Breda-seweg, heb ik toch wel een bepaald gevoel gekregen voor Noordwest. Het is een beetje een rauw gebied, maar zeker wel met een bepaalde charme. Ook in Noordwest zal de tijd niet stilstaan. Het kanaal zal worden verbreed, Vossenberg wordt uitgebreid, de Burgemeester Letschertweg wordt ver-lengt. Voorlopig hoef ik het hier echter niet meer te zien. Misschien over een jaar of tien, twintig...


Terug

Alle foto's op deze website zijn eigendom van Sinds1980.nl © copyright 2008-2015