Sinds1980.nl - Hobbyfotografie van Tilburgse bodem
Startpagina
Over
Nieuws
Foto van de week
Series
Overig
Portretten
Links
Gastenboek
Contactformulier

Tilburg-Noordwest, een heel jaar lang

Een heel jaar lang, verdeeld over 75 dagen, ruim 9000 foto's. Hoe een hobby uit de hand kon lopen... Het begon eind 2008 toen ik een kijkje nam op het terrein waar de mall zou/had moeten komen. Het MOB-complex, dat tot diep in de bossen rijkt, lag er na de sluiting maar verlaten bij. Ik vroeg me af wanneer ik hier weer zou komen. Over tien, twintig jaar? Het zou nog geen jaar zijn. Ik was meteen van plan om een groot deel van Tilburg, Noordwest, te gaan inspecteren en vooral fotograferen. Het zou gaan om het gebied gelegen tussen het Wilhelminakanaal, de Midden-Brabantweg en de ge-meentegrenzen in Noord en West. Naast het Wilhelminakanaal bestaat het gebied eigenlijk uit niet meer dan enkele bosgebieden die er 'op zijn Tilburgs' maar wat verloren bijliggen tussen al het in-dustriële geweld, drukke wegen en een vuilstort. De stort was naast het MOB-complex ook zo'n beetje het enige wat ik hier een beetje kende. Vroeger ging ik er weleens naar toe met mijn vader.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw04.jpg
Het voormalige MOB-complex.

Het beginpunt

Ik begon op 20 september 2009 met de Dongenseweg, een weg die voor een groot deel door het plangebied loopt. Hier de eerste blik op het kanaal, op de industrie. Mooie huizen soms. De Don-genseweg rijkt bijna tot aan de noordelijke gemeentegrens. Ik vond het maar een sombere omge-ving hier ten midden van de industrie op Vossenberg. De volgende dag fietste ik via een zijtak van de Dongenseweg de bossen van Landgoed de Mast in. Helaas was een groot aantal bomen gekapt voor de verlenging van de Burgemeester van Voorst tot Voorstweg. Hoewel het asfalt al gestort was, heerste hier nog steeds een heerlijke stilte. Een stukje landgoed, dat nog onteigend moest worden, hield de auto's nog even op afstand. Maar het zou niet lang meer duren of hier zouden duizenden auto's de rust voor altijd verstoren...

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw02.jpg
Landgoed de Mast.

Een man die hier zijn recreatiewoning had was er ook niet blij mee. Vroeger konden ze nog gewoon van het ene gebied in het andere komen. Maar door de komst van de Burgemeester Letschertweg was dat onmogelijk geworden. En dat stukje hei, dat lag er maar beroerd bij. Toch zag ik juist hier iets bijzonders. Hoewel de tijgerspin van oorsprong uit Zuid-Europa komt, inmiddels de 'overstap' heeft gemaakt naar de noordelijke streken en hier steeds algemener voorkomt, blijf ik het bijzonder vinden om er een tegen te komen. Ondanks de aanleg van de nieuwe weg waren er hier en daar nog steeds mooie plekken te vinden in het bos. Een bos waar sowieso veel reliëf aanwezig is. Het reliëf is hier in de afgelopen eeuwen ontstaan door het plaggen steken en/of overbegrazing op de heide. Hierdoor ging het zand stuiven door de wind en werd het soms metershoog opgewaaid.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw01.jpg
Tijgerspin.

Minder leuk was het als het zand werd opgewaaid door een motorcrosser in het bos. Vreselijk als zo de rust verstoord werd. Ik zag zelfs een keer een scheurende auto over het smalle bospad rijden. En dat, terwijl dat toch echt verboden is hier. Ook leek het bos wel een dumpplaats voor allerlei troep. Wat hier allemaal in het bos lag, niet normaal zeg! Soms bijna een geheel interieur. De gebouwen op het MOB-complex waren inmiddels allemaal gesloopt. Toch ergens wel jammer, want het droeg bij aan de wat mysterieuze sfeer hier. Zal het straks worden teruggegeven aan de natuur, of komt er weer industrie voor in de plaats? Ik hoop eigenlijk op het eerste, want de natuur heeft hier toch al klap op klap gekregen. Ik durfde eigenlijk geen foto's te maken op het MOB-complex. Bang voor as-best, bang voor waakhonden. Die er natuurlijk allang niet meer zaten...

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw03.jpg
Reliëf op Landgoed de Mast.

Al lopend achter het hek langs de Burgemeester Letschertweg zag ik voor het eerst het bosgebied aan de overkant van de weg; de noordelijke zijde van Landgoed de Mast. Ooit vormden deze twee bosgebieden een geheel. Maar Tilburg zou Tilburg niet zijn of er zou wel weer een weg doorheen ge-legd worden. Aan de andere kant ook wel weer te begrijpen, want een grote stad moet natuurlijk goed bereikbaar zijn. De Letschertweg is meteen ook een van de mooiste wegen van Tilburg. Dwars door een bos, een mastbos. Mastbomen zijn sowieso mijn favoriete bomen, omdat ze ook in de win-ter groen blijven en bovendien het ultieme effect van een donker woud creeëren. Ik was super be-nieuwd wat daar aan de overkant te zien was. Voor mijn gevoel lag er een weg achter, maar was het bos eigenlijk nauwelijks toegankelijk. Maar dat zou ik binnenkort allemaal wel zien...

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw05.jpg
De Loonsche Heide.

De hel op Tilburgse aarde

Ik was nu ongeveer een maand bezig, en mijn route leidde nu langs de stort. Bekend terrein van vroeger dus. Met de bekende stank, de meeuwen. In tegenstelling tot vroeger is de stort niet meer voor particulieren bedoeld. Die kunnen tegenwoordig naar de Milieustraat op industrieterrein Albion-straat. Op sommige gedeeltes leken de heuvels van de stort wel op echte heuvels. Er graasden zelfs heuse schapen op. Je bevond je hier op de uiterste gemeentegrens, tegen het Blauwe Meer in Loon op Zand aan. Ik maakte ook voor het eerst kennis met Huis ter Heide. Op het 'welkomstbord' stond een plattegrond van het gebied. Gelukkig stond ook de naam 'Loonse Heide' vermeld. De naam 'Loonsche Heide', ik schrijf het liever met 'sch' omdat dat veel mooier is, associeërde ik altijd met het gebied rond de stort en de omliggende bossen.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw07.jpg
Vlak na zonsondergang op de Loonsche Heide.

Van afstand had ik al gezien dat hier werklui bezig waren. Dit in het kader van 'Plan Lobelia'. Maar ik moest er toch doorheen. En dat heb ik geweten. In een snelvaart kwamen ze voorbijgereden over de modderachtige zandweg, die monsterlijke voertuigen, de een nog harder dan de ander. Mijn hele jas en camera zaten onder de modder en weet ik veel wat nog meer voor troep. Met recht de hel op Til-burgse aarde. Toen ik het pad linksaf kon slaan, hier liep de gemeentegrens overheen, was de el-lende weer voor even voorbij. Via een klaphekje kwam in een gebied waar ik de heide in de verte al zag liggen. Ik kwam uit ten zuiden van het Leikeven op Loons grondgebied. Merkwaardig genoeg loopt de gemeentegrens precies door het ven heen. Maar goed, ik was dus op de Loonsche Heide, waarvan een klein gedeelte dus ook op Loons grondgebied ligt.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw06.jpg
Schotse hooglander.

Op de achtergrond zag je de industrie van Vossenberg liggen. En het viel wederom op hoe dominant 'wolkenkrabber' Westpoint overal in de omgeving aanwezig is. Té dominant naar mijn mening. Na-tuurlijk is hoogbouw goed voor de stad, maar de verhouding tussen Westpoint en de rest van de be-bouwing is wel erg zoek geraakt. Maar goed, ik verplaatste me terug naar Tilburgse grondgebied. Langs de heuvels van de stort lagen enkele weilanden. Er liep ook een woest uitziende stier. Maar goed dat er een hek voor stond. Op het weiland daarnaast zag ik enkele jonge Schotse hooglanders, die erg fotogeniek waren. Op een gegeven moment kropen ze via een verlaging onder het hek door en liepen vervolgens het wandelpad op. En dat was toch niet helemaal de bedoeling, denk ik. Be-nieuwd hoe die zwerftocht is afgelopen...

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw09.jpg
Gele trilzwam.

Een paar weken later kwam ik weer terug in het gebied. De jongens van Heijmans waren nog steeds overal bezig. Een voertuig droeg de vlag van PSV. Dat moesten ze niet in Amsterdam doen... Op de Loonsche Heide liep ook een flinke kudde Schotse hooglanders. Ze hadden hier alle ruimte. Via een uitkijktoren kon je ze mooi observeren, met op de achtergrond het Leikeven. Dwars door het ven liep dus de gemeentegrens. Ter hoogte van de Moerse Hoeve had je zelfs een 'driestedenpunt': Dongen/
Loon op Zand/Tilburg. Naast de uitkijktoren heeft Natuurmonumenten ook een vlonderpad aange-legd. Met dank aan Fujifilm Tilburg, dat als sponsor optrad. Tegenover het Leikeven aan de Tilburg-se kant had je een haast ondoordringbaar bos. Er waren hoogteverschillen te zien. Misschien kwam daar de naam Vosberg vandaan, zoals het hier ter plekke heette.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw08.jpg
Het noordelijke deel van Landgoed de Mast.

Het ultieme schrikbeeld

Het bosgebied waar ik al zolang benieuwd naar was stond op het programma: het noordelijke ge-deelte van Landgoed de Mast. Je moest langs de stort lopen om er te komen. Via een klaphekje be-trad ik het terrein. Ik had op een kaart al gezien dat hier heide moest zijn en dit bleek inderdaad het geval. Aan de linkerkant zag je door de bomen heen de stort liggen, hoogspanningsmasten die dwars door het bos heenliepen, en rechts het verkeer op de Burgemeester Letschertweg. Hoewel het zuidelijke gedeelte van De Mast hier letterlijk maar op een steenworp afstand vandaan lag, was het hier een compleet andere wereld. Ik had ook het idee dat hier nooit iemand kwam, hoewel dat helemaal niet zo hoefde te zijn natuurlijk. In het bos zag ik koeienstront liggen, waardoor ik vermoed-de dat hier Schotse hooglanders rondliepen. Maar ik was ze nog niet tegengekomen.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw10.jpg
Stuifzandheuvel op Landgoed de Mast.

Het eerste stuk hei had ik dus al gezien, maar ik wist van een plattegrond dat het grootste gedeelte nog moest komen. Ik verwachtte dan ook niks anders dan dat het daar ongeveer hetzelfde zou uitzien als in het eerste gedeelte. Maar ik zag in de verte al een soort van heuvels. Nieuwsgierig liep ik ver-der en kwam in een steeds heuvelachtiger heidelandschap. Ik kon mijn ogen niet geloven. Prachtige vergezichten vielen me ten deel. Je kon dus ook in je eigen stad nog verrast worden, zoals ik eerder verrast werd door het Pastoriepad in 't Goirke. Als je de ellende om je heen even vergat (de stank van de stort die het bos indrong, de hoogspanningsmasten, de weg) was Tilburg hier op zijn mooist. Diep verscholen achter de bomen ontdekte ik de hoogste heuvels. Wat een prachtig uitzicht hier! Voor Tilburgse begrippen dan.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw11.jpg
Uitzicht vanaf stuifzandheuvel.

Toen ik op een dag weer terugkwam in het bosgebied was het eerste dat ik zag een woest uitziende Schotse hooglander. Hij keek me indringend aan. Het was nog vooraan het gebied, en dus maakte ik snel rechtsomkeer. Het was net in de periode dat ik op internet had gelezen over een Schotse hooglander die ergens in Nederland een man had aangevallen. Hij had een kalf geaaid en werd vervolgens aangevallen en in de lucht gegooid. Het was dus duidelijk dat je moest uitkijken met kal-veren in de buurt. Ik weet niet of die hier in de buurt waren. Hoe dan ook was ik er niet gerust op. En toch stonden de hooglanders absoluut niet bekend als aggressief. Maar mijn angst stond verder lo-pen in de weg. En zeker in zo'n verlaten bosgebied. Hoe dan ook was ik nog niet klaar hier en dus moest ik er toch een keer doorheen.

http://www.sinds1980.nl/verslagen/tilburgnw12.jpg
Het ultieme schrikbeeld.

Op een koude winterdag wilde ik het dan ook afmaken hier. Toen ik weer op de hoge heuvels stond zag ik iets tussen de bomen door. Iets bruins. Na goed kijken keek ik recht in de ogen van een woest uitziende Schotse hooglander. Ik liep rustig door en vervolgde mijn weg. Toen ik na een tijdje klaar was met het gebied en naar de uitgang wilde lopen, stond de gehele kudde hooglanders mijn weg te blokkeren. Dan maar over het hek, waar spanning op stond. Alleen met behulp van een stukje boomwortel lukte me dit. Maar ik was in ieder geval veilig. Toen ik ter hoogte van de Schotse hoog-landers was, maar nu veilig vanachter het hek, stak een van hen zijn kop achter een boom vandaan en keek me vervolgens indringend aan. Het ultieme schrikbeeld. Hoewel mijn angst waarschijnlijk volledig onterecht was, was het toch een avontuur geweest...


Deel 2

Alle foto's op deze website zijn eigendom van Sinds1980.nl © copyright 2008-2015