Sinds1980.nl - Hobbyfotografie van Tilburgse bodem
Startpagina
Over
Nieuws
Foto van de week
Series
Overig
Portretten
Links
Gastenboek
Contactformulier

066: De roestende ransuil

Op 11 november ging ik weer richting West-Brabant, waar ik onder andere alsnog Ad en Hélène zou bezoeken. Op de Rijksweg sloeg ik ter hoogte van Rijen rechtsaf richting Steenoven. Dit buurtschap hoorde bij de gemeente Oosterhout, maar had geen eigen plaatsnaambord. Daarom legde ik maar de straatnaam 'Steenovensebaan' vast. Aan zowel de noord- als de zuidkant van Steenoven keek je uit op landelijk gebied, met de bossen op de achtergrond. Achter een huis zou een megavarkensstal komen en daar waren de bewoners het duidelijk niet mee eens, getuige twee protestborden. Er tegenover zorgde een boerderij met rood dak in combinatie met het groene weiland voor een mooi plaatje. Een andere boerderij en ook een boerenschuur hadden de nodige mos op het dak liggen. IJsboerderij Jacobushoeve was natuurlijk gesloten, en ook op natuurkampeerterrein De Duiventoren was nu verder niemand te bekennen. Het buurtschap ging even verderop abrupt over in het noordoostelijke deel van Boswachterij Dorst. Het was echt heerlijk weer - zo'n 14 graden - en ik had het gevoel dat het voorjaar was. Ik fietste op een gegeven moment tòch maar een pad in dat ik zojuist voorbij was gegaan, en dat was achteraf gezien een goede keuze...

Ik kwam op een open veld terecht nabij de oude leemputten, oftewel het vroegere Surae. Twee wandelaarsters vertelden dat er even verderop ransuilen te zien waren; toch wel bijzonder ondanks dat ze er bijna elk jaar zaten. De plek was niet te missen, want er stonden de nodige mensen te kijken. In de eerste boom zaten zeker twee uilen, waarvan er één heel goed zichtbaar was. In een andere boom zaten er nog eens rond de vijftien! Met de winter in aantocht, gingen de uilen 'roesten', oftewel schuilen in de groep als een soort van bescherming. Het was vooral geduld hebben totdat de uil zijn/haar kop de goede kant opdraaide. Op een gegeven moment had ik het juiste moment te pakken. Tevreden fietste ik vervolgens verder; via Dorst en Breda kwam ik uit bij het kombord van Teteringen. Een oude gevel was zo'n beetje het enige mooie pand rondom het Willem Alexanderplein. Ad zou het - terecht - ook een 'mislukt plein' noemen. Op een monument stond wat uitleg over Teteringen, dat een 'juweel op de grens van klei en zand' werd genoemd. Dat leek wat overdreven. De Sint-Willibrorduskerk was daarentegen wèl weer aardig, evenals de straatnaam 'Hoeveneind'. Het was tijd om naar de Langelaar te fietsen, een beduidend mooier deel van Teteringen. Hier werd ik verwelkomd door Ad met een 'Brand Weizen' die er natuurlijk wel inging. Hélène zou vlak voor het eten thuiskomen. We aten nasi met ei en spek; dit smaakte goed evenals het toetje. Terwijl Hélène ging bridgen, dronken Ad en ik nog wat thee, alvorens ik weer huiswaarts ging. Natuurlijk moest ik het doorgestreepte kombord nog vastleggen. Met de Rijksweg maakte ik de laatste foto van deze geslaagde dag.


Hannie Schaftlaan


 


Steenovensebaan


 


 


Steenovensebaan


 


 


Steenovensebaan


 


Boswachterij Dorst


Boswachterij Dorst


 


Ransuil


 


 


Willem Alexanderplein/Sint-Willibrorduskerk


Willem Alexanderplein


 


H. Hartbeeld/Sint-Willibrorduskerk


Toren Sint-Willibrorduskerk


Langelaar


Sinds1980


 


Rijksweg


Terug
 

Alle foto's op deze website zijn eigendom van Sinds1980.nl © copyright 2008-2015